വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം നിഖിലിനെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, അവൻ മറന്നുപോയ ഒരു ബാല്യകാലത്തിൽ നിന്നും ഉണർത്തി. പുതുതായി വാങ്ങിയ പഴയ തറവാട്ടിലെ രാത്രികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഹസ്യം തേടുന്ന ഈ മലയാളം ത്രില്ലർ കഥ ശ്വാസമടക്കി വായിക്കൂ.
രാത്രി രണ്ടുമണിക്ക് വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം
രാത്രി രണ്ടുമണിക്ക് വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്ന് ആരോ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് നിഖിൽ ഉണർന്നത്. അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. വീട്ടിൽ മറ്റാരുമില്ല. പുറത്ത് ചീവീടുകളുടെ ഒച്ചയും ദൂരെ ഒരു നായയുടെ ഓരിയിടലും മാത്രം.
പഴയ തറവാട് വാങ്ങിയിട്ട് രണ്ടാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ തിരക്കിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടിയാണ് അവൻ ഈ ഗ്രാമത്തിലെ വലിയ വീട് കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയത്. നാട്ടുകാർ ഈ വീട്ടിനെക്കുറിച്ച് പല കഥകളും പറഞ്ഞിരുന്നു. രാത്രി വിളക്കുകൾ തനിയെ കത്തുമെന്നും, ആരോ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമെന്നും. നിഖിൽ ഒന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.
ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു. ഇത്തവണ വ്യക്തമായി.
“നിഖിൽ…”
അവന്റെ പേര്. ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ആർക്കും അവന്റെ പേര് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു.
അവൻ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. കൈയിൽ മൊബൈൽ ടോർച്ച്. വാതിലിന് പുറത്തുള്ള ഇരുട്ടിൽ ആരോ നിൽക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. വാതിലിന്റെ അടിയിലെ വിടവിലൂടെ ഒരു നിഴൽ നീങ്ങി.
“ആരാണ്?”
മറുപടി ഇല്ല.
അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വാതിൽ തുറന്നു. നീണ്ട ഇടനാഴി മാത്രം. പൊടിപിടിച്ച തറയിൽ ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചം വിറച്ചു. ആരുമില്ല.
വാതിലിനടിയിലൂടെ വന്ന ഫോട്ടോ
അടുത്ത രാത്രിയും അതേ ശബ്ദം. അതേ സമയം, രണ്ടുമണി. ഇത്തവണ നിഖിൽ ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
കരച്ചിൽ നിന്നപ്പോൾ വാതിലിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് നീങ്ങി വന്നു. അവൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു. ഇടനാഴി വീണ്ടും ശൂന്യം.
ഫോട്ടോയിൽ ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന ഒരു കുടുംബം. അച്ഛൻ, അമ്മ, ഒരു ചെറിയ ബാലൻ. പിന്നിൽ ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷം മുമ്പത്തെ തീയതി.
നിഖിലിന്റെ ശ്രദ്ധ ആ ബാലനിൽ പതിഞ്ഞു. നെറ്റിയിലെ ചെറിയ മുറിവിന്റെ പാട്. വലത്തേ കവിളിലെ മറുക്.
അവൻ തന്നെയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ആ വീട്ടിൽ താൻ ഒരിക്കലും താമസിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ പേര് പോലും രണ്ടാഴ്ച മുമ്പാണ് ആദ്യമായി കേട്ടത്.
ആ രാത്രി പിന്നെ അവൻ ഉറങ്ങിയില്ല. ഫോട്ടോ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ലൈറ്റ് ഇട്ടുതന്നെ ഇരുന്നു. ഓരോ ചെറിയ ശബ്ദവും അവനെ ഞെട്ടിച്ചു. കാറ്റിൽ ജനൽപ്പാളി ഇളകുമ്പോൾ പോലും ആരോ അകത്തേക്ക് വരുന്നതുപോലെ തോന്നി.
പുലർച്ചെ അവൻ വീടിന്റെ എല്ലാ മുറികളും പരിശോധിച്ചു. പിൻവാതിൽ അകത്തുനിന്ന് പൂട്ടിയിരുന്നു. ജനലുകൾ എല്ലാം അടച്ചിരുന്നു. പുറത്തുനിന്ന് ആർക്കും അകത്ത് കയറാൻ വഴിയില്ല. എന്നിട്ടും ആ ഫോട്ടോ എങ്ങനെ വന്നു?
മുറ്റത്തെ ചായക്കടയിലെ വേലായുധൻ ചേട്ടനോട് അവൻ വീടിന്റെ മുൻ ഉടമകളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. ചേട്ടൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. “ആ വീട്ടിലെ കുട്ടിയെ കാണാതായ ശേഷം ആരും അവിടെ അധികകാലം താമസിച്ചിട്ടില്ല,” എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു.
അമ്മ ഒളിപ്പിച്ച പഴയ സംഭവം
രാവിലെ അവൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു. ഫോട്ടോയെക്കുറിച്ചും വീടിനെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ഏറെ നേരം മിണ്ടിയില്ല.
“നീ ആ വീട്ടിൽ പോയോ?”
“ഞാൻ അവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്, അമ്മേ.”
അമ്മയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. “അവിടെ പോകാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.”
പിന്നെ അമ്മ ഒരു പഴയ സംഭവം പറഞ്ഞു. നിഖിൽ അഞ്ചുവയസ്സുള്ളപ്പോൾ അവർ ആ വീട്ടിലായിരുന്നു താമസം. ഒരു രാത്രി അവനെ ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് കാണാതായി. രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം അടുത്ത ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ക്ഷേത്രനടയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തി. അതിനുശേഷം അവൻ ഒന്നും ഓർത്തിരുന്നില്ല. ആ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനാണ് കുടുംബം നഗരത്തിലേക്ക് മാറിയത്.
“ആരാണ് എന്നെ കൊണ്ടുപോയത്?”
“അറിയില്ല, മോനേ. ഇന്നും അറിയില്ല,” അമ്മ കരഞ്ഞു.
“എന്നെ പുറത്തേക്ക് വിടൂ”
ആ രാത്രി വീണ്ടും വാതിലിന് പിന്നിൽ ശബ്ദം. ഇത്തവണ കരച്ചിലല്ല. ഒരു അപേക്ഷ.
“എന്നെ പുറത്തേക്ക് വിടൂ.”
നിഖിൽ വാതിൽ തുറന്നില്ല. അവൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് ശബ്ദം ശ്രദ്ധിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്. ശബ്ദം ഇടനാഴിയിൽ നിന്നല്ല. വാതിലിനോട് ചേർന്നുള്ള ചുവരിനുള്ളിൽ നിന്നാണ്.
വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം യഥാർത്ഥത്തിൽ ചുവരിനുള്ളിൽ നിന്നായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം അവൻ ചുവരിലെ പഴയ പെയിന്റ് ചുരണ്ടി നീക്കി. കുമ്മായത്തിന് താഴെ ഒരു ചെറിയ മരപ്പലക. അതിൽ തുരുമ്പിച്ച ഒരു ചെറിയ ഇരുമ്പ് ലോക്ക്.
ചുവരിനുള്ളിലെ രഹസ്യമുറി
ലോക്ക് പൊളിച്ച് തുറന്നപ്പോൾ ചുവരിനുള്ളിൽ ഒരു ഇടുങ്ങിയ മുറി. പൂപ്പലിന്റെയും പഴയ മരത്തിന്റെയും ഗന്ധം അവന്റെ മുഖത്തടിച്ചു.
അകത്ത് ഒരു ചെറിയ കസേര, പഴയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ചെരുപ്പ്. ആ ചെരുപ്പ് നിഖിലിന് ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. നീല നിറം, മുന്നിൽ ഒരു മഞ്ഞ നക്ഷത്രം. അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയ വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കഷണം.
മേശപ്പുറത്ത് ഒരു പഴയ കാസറ്റ് റെക്കോർഡർ. ബാറ്ററി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആരോ അടുത്തിടെ അത് മാറ്റിയതുപോലെ.
അത് ഓണാക്കിയപ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.
“നിഖിൽ, നീ ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല. നിന്നെ രക്ഷിക്കാനാണ് നിന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുപോയത്. ഈ വീട്ടിൽ നിന്നെ അപകടം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”
അവൻ ഞെട്ടി. ആ ശബ്ദം അമ്മയുടേതല്ല. പക്ഷേ എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുള്ളതായിരുന്നു.
വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം ആരുടേത്?
റെക്കോർഡിംഗിന്റെ അവസാനം മറ്റൊരു ശബ്ദം. ഗൗരവമുള്ള ഒരു പുരുഷന്റെ ശബ്ദം.
“അവൻ തിരികെ വന്നാൽ, അവന് സത്യം അറിയും.”
ടേപ്പ് നിലച്ചു. മുറിയിൽ കനത്ത നിശ്ശബ്ദത.
പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ വാതിൽ അടഞ്ഞു. ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചം വിറച്ചു.
നിഖിൽ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നില്ല.
പിന്നീട് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു, അന്ന് രാത്രി ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഉറക്കെയൊരു നിലവിളി കേട്ടുവെന്ന്. വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം നിഖിലിന്റേതായിരുന്നോ, അതോ വർഷങ്ങളായി ആ ചുവരിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്ന മറ്റാരുടെയെങ്കിലുമോ? വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം ഇന്നും ആ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ചോദ്യമായി ബാക്കിനിൽക്കുന്നു.
വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം – കഥയുടെ ആകാംക്ഷ
വാതിലിന് പിന്നിൽ കേട്ട ശബ്ദം മറന്നുപോയ ഭൂതകാലത്തിന്റെയും ഒളിപ്പിച്ച സത്യങ്ങളുടെയും കഥയാണ്. നമ്മൾ മറന്നുകളഞ്ഞ ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മളെ മറക്കുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം അവ വാതിലിൽ മുട്ടും.
ചുവരിനുള്ളിലെ മുറിയിൽ നിഖിലിനൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നത് ആരാണെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നു? നിങ്ങളുടെ ഊഹം കമന്റിൽ എഴുതൂ, ഈ ത്രില്ലർ കഥ കൂട്ടുകാരുമായി ഷെയർ ചെയ്യൂ.
കൂടുതൽ മലയാളം കഥകൾ വായിക്കാം
ഇതുപോലുള്ള കൂടുതൽ കഥകൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ ത്രില്ലർ കഥകൾ വിഭാഗം സന്ദർശിക്കൂ. ഈ കഥകളും നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടും: മഴ നിർത്തിയ രാത്രിയിലെ അവസാന ബസ്, പന്ത്രണ്ടാമത്തെ മുറി.
മലയാള ചെറുകഥയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ചെറുകഥ – വിക്കിപീഡിയ വായിക്കാം.
