അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി ഒരു സാധാരണ ഓഫീസ് ദിവസത്തെ അരുണിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിചിത്രമായ പ്രണയകഥയാക്കി മാറ്റി. ആരുടേതാണെന്ന് അറിയാത്ത ഒരു ഡയറിയിൽ, ആരും എഴുതാത്ത പുതിയ വരികൾ തെളിഞ്ഞുവരുന്നു. ഈ മലയാളം റൊമാന്റിക് മിസ്റ്ററി കഥ വായിക്കൂ.
ഡ്രോയറിലെ അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി
അരുൺ പുതിയ ഓഫീസിൽ ജോലിക്ക് ചേർന്ന ആദ്യ ദിവസം. ഇൻഫോപാർക്കിലെ ഒരു ചെറിയ കമ്പനി. ജനലിനരികിലെ ഒഴിഞ്ഞ മേശയാണ് അവന് കിട്ടിയത്. “ഈ സീറ്റ് കുറെ നാളായി ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്,” മാനേജർ പറഞ്ഞു.
സാധനങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുമ്പോൾ മേശയുടെ താഴത്തെ ഡ്രോയറിൽ ഒരു പഴയ ഡയറി കണ്ടെത്തി. തവിട്ടുനിറമുള്ള തുകൽക്കവർ. ഒരു ചരട് കൊണ്ട് കെട്ടിയിരുന്നു. കവർ പൊടിപിടിച്ചിരുന്നു. പേരില്ല.
അവൻ കൗതുകത്തോടെ ചരടഴിച്ച് ആദ്യ പേജ് തുറന്നു. നീല മഷിയിൽ വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങൾ.
“ഇന്ന് അവളെ ആദ്യമായി കണ്ടു.”
അടുത്ത പേജിൽ ഒരു തീയതി. നാല് വർഷം മുമ്പത്തേത്.
ഒരു അജ്ഞാതന്റെ പ്രണയം
ഉച്ചഭക്ഷണ സമയത്ത് എല്ലാവരും കാന്റീനിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അരുൺ തുടർന്നു വായിച്ചു.
“അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിന്റെ കോണിൽ ചെറിയൊരു വര ഉണ്ടാകും. അവൾക്ക് കാപ്പിയിൽ പഞ്ചസാര വേണ്ട. മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അവൾ ജോലി നിർത്തി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കും.”
അരുൺ അറിയാതെ ചിരിച്ചു. എഴുത്തുകാരൻ ആരായാലും, ആ പെൺകുട്ടിയെ വളരെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു പേജിൽ പോലും അവളോട് അത് പറഞ്ഞതായി എഴുതിയിരുന്നില്ല.
“നാളെ പറയണം,” എന്ന് പല പേജുകളിലും ആവർത്തിച്ചിരുന്നു. ആ നാളെ ഒരിക്കലും വന്നില്ലെന്ന് തോന്നി.
ഡയറിയിലെ അവസാന പേജുകൾ ഓഫീസിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. പേര് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷേ വിവരണങ്ങൾ വിചിത്രമായി പരിചിതമായി തോന്നി. എതിർവശത്തെ ക്യാബിനിൽ പഞ്ചസാരയില്ലാത്ത കാപ്പി കുടിക്കുന്ന ഒരാളെ അരുൺ രാവിലെ കണ്ടിരുന്നു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞിട്ടും അരുൺ വീട്ടിൽ പോയില്ല. എല്ലാവരും പോയശേഷം ഒഴിഞ്ഞ ഓഫീസിൽ ഇരുന്ന് അവൻ ഡയറിയിലെ ബാക്കി പേജുകൾ വായിച്ചു. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ മുരൾച്ചയും പുറത്തെ വാഹനങ്ങളുടെ ശബ്ദവും മാത്രം.
ഒരു പേജിൽ ഓഫീസിലെ ഓണാഘോഷത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരുന്നു. അവൾ കസവുസാരി ഉടുത്തുവന്ന ദിവസം. പൂക്കളമിടുമ്പോൾ അവളുടെ കൈയിൽ നിന്ന് വീണ ഒരു ജമന്തിപ്പൂ അവൻ രഹസ്യമായി എടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചതിനെക്കുറിച്ച്. ഡയറിയുടെ ആ പേജിൽ ഉണങ്ങിയ ഒരു മഞ്ഞ ജമന്തിപ്പൂ ഇപ്പോഴും അമർന്നിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
മറ്റൊരു പേജിൽ ഒരു പാതിയെഴുതിയ കത്ത്. “പ്രിയപ്പെട്ട…” എന്ന് തുടങ്ങി, പിന്നെ എന്തെഴുതണമെന്നറിയാതെ നിന്നുപോയ ഒരു കത്ത്. അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി ഒരു മനുഷ്യന്റെ ധൈര്യമില്ലായ്മയുടെയും അളവറ്റ സ്നേഹത്തിന്റെയും രേഖയായിരുന്നു.
ഡയറി അടച്ച് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അരുൺ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു. ഈ ഡയറി അത് അർഹിക്കുന്ന ആളുടെ കൈയിലെത്തണം. പക്ഷേ ആ ആൾ ആരാണെന്ന് എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും?
“ആ ഡയറി കിട്ടിയോ?”
അടുത്ത ദിവസം ഓഫീസിൽ എത്തിയപ്പോൾ പുതിയ സഹപ്രവർത്തക ലീന അവന്റെ മേശയ്ക്കരികിൽ വന്നു. കണ്ണിന്റെ കോണിൽ ചെറിയൊരു വരയുള്ള ചിരി.
“ആ ഡയറി കിട്ടിയോ?”
അരുൺ ഞെട്ടി. “നിനക്കറിയാമോ?”
“അത് എന്റെതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, എനിക്കുള്ളതാണ്.”
അവൾ ഡയറി വാങ്ങാൻ കൈ നീട്ടി. പക്ഷേ അരുൺ അവസാന പേജ് കണ്ടിരുന്നു. അവിടെ “ലീന” എന്ന പേര് ഒരിക്കൽ മാത്രം എഴുതി വെട്ടിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.
“നീ ഒരാളെ കാത്തിരുന്നോ?”
ലീന മിണ്ടിയില്ല.
“ആൾ ആരാണ്?”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “അവൻ ഈ ഓഫീസിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ മേശയിൽ.”
അരുൺ ചുറ്റും നോക്കി.
“ഇപ്പോൾ ഇല്ല.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“അവൻ മരിച്ചിട്ട് മൂന്ന് വർഷമായി. ഒരു ബൈക്കപകടം. അവൻ എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞത് അവന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്. ഈ ഡയറി ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല.”
അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറിയിലെ പുതിയ വരി
അരുൺ ഡയറി അവൾക്ക് നൽകി. ലീന അത് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. പിന്നെ പതുക്കെ അവസാന പേജ് തുറന്നു.
അവിടെ പുതിയൊരു വരി. മഷി അപ്പോഴും പുതിയതുപോലെ.
“ഇന്ന് അവൾ അവനെ കണ്ടു.”
അത് അരുൺ എഴുതിയതല്ല. ഇന്നലെ രാത്രി ഡയറി അവന്റെ ബാഗിലായിരുന്നു. ആ പേജ് ശൂന്യമായിരുന്നുവെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.
ലീനയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു. “ഈ ഡയറി ആരാണ് എഴുതുന്നത്?” അരുൺ ചോദിച്ചു.
ലീന മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആ ഒഴിഞ്ഞ മേശയിലേക്കും പിന്നെ അരുണിലേക്കും നീണ്ടു.
കഥ അവസാനിക്കുന്നില്ല
അന്ന് വൈകുന്നേരം അവൾ ഡയറി വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. രാത്രി മുഴുവൻ അവൾ അത് വായിച്ചിരിക്കുമെന്ന് അരുൺ ഊഹിച്ചു. അവനും ഉറങ്ങിയില്ല. ആ വരിയിലെ “അവൻ” ആരാണെന്ന ചോദ്യം അവനെ അലട്ടി.
അടുത്ത ദിവസം ലീന തിരികെ വന്നപ്പോൾ ഡയറി അവന്റെ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അവസാന പേജിൽ മറ്റൊരു വരി.
“ഇനി കഥ അവസാനിക്കില്ല.”
അരുൺ ലീനയെ നോക്കി. ഇത്തവണ അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയമില്ലായിരുന്നു.
അവൾ ആദ്യമായി മനസ്സ് തുറന്ന് ചിരിച്ചു. കണ്ണിന്റെ കോണിൽ ആ ചെറിയ വര തെളിഞ്ഞു.
“ഒരുപക്ഷേ ഇനിയുള്ള പേജുകൾ നമ്മളുടേതായിരിക്കും.”
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് അരുൺ രണ്ട് കാപ്പി വാങ്ങി. ഒന്നിൽ പഞ്ചസാരയില്ലാതെ. അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ കഥയ്ക്ക് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ആഴ്ചകൾ കഴിഞ്ഞു. ലീനയും അരുണും ഇപ്പോൾ ഉച്ചഭക്ഷണം ഒരുമിച്ചാണ് കഴിക്കുന്നത്. വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് മറൈൻ ഡ്രൈവിലൂടെ നടക്കും. അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി ഇപ്പോഴും ആ ഡ്രോയറിലുണ്ട്. ഓരോ ആഴ്ചയും അതിൽ ഒരു പുതിയ വരി തെളിയും. ആരാണ് എഴുതുന്നതെന്ന് അവർ ഇപ്പോൾ അന്വേഷിക്കാറില്ല.
ഒരു ദിവസം ലീന പറഞ്ഞു, “അവൻ ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തിലായിരിക്കും. അവന്റെ കഥ ഒടുവിൽ ആരോ പൂർത്തിയാക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.” അരുൺ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ ആ ഡയറിയിൽ സ്വന്തം കൈയക്ഷരത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു വരി എഴുതി: “നാളെയല്ല, ഇന്നുതന്നെ പറയും.”
അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി – കഥയുടെ സന്ദേശം
അവന്റെ മേശപ്പുറത്തെ പഴയ ഡയറി പറയാതെ പോയ സ്നേഹത്തിന്റെയും രണ്ടാമത്തെ അവസരത്തിന്റെയും കഥയാണ്. “നാളെ പറയാം” എന്ന് മാറ്റിവെക്കുന്ന വാക്കുകൾ ചിലപ്പോൾ ഒരിക്കലും പറയാനാകില്ല. പക്ഷേ സ്നേഹം ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, അത് പുതിയ വഴി കണ്ടെത്തും.
ഈ മലയാളം പ്രണയകഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ കമന്റിൽ അഭിപ്രായം പങ്കുവെക്കൂ, കൂട്ടുകാരുമായി ഷെയർ ചെയ്യൂ.
കൂടുതൽ മലയാളം കഥകൾ വായിക്കാം
ഇതുപോലുള്ള കൂടുതൽ കഥകൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ പ്രണയകഥകൾ വിഭാഗം സന്ദർശിക്കൂ. ഈ കഥകളും നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടും: അവൾ വിട്ടുപോയ കുട, കടലിന് കത്ത് എഴുതുന്ന പെൺകുട്ടി.
മലയാള ചെറുകഥയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ചെറുകഥ – വിക്കിപീഡിയ വായിക്കാം.
